УЛОГАТА НА ШМИНКАТА ВО ТЕАТАРОТ И ФИЛМОТ

Шминката или шминкањето претставува нанесување на природни или вештачки материи на кожата на лицето, со цел да се истакнат некои делови - очите, јаболчниците и усните или да се прикријат одредени недостатоци, да се покријат брчките, борите или акните.
Шминкањето  е старо речиси колку и човештвото, но не секогаш се правело со исти побуди, т.е. да се истакне убавината, да привлече внимание или да прикрие. И првобитниот човек се шминкал. На својата кожа нанесувал крв од убиено животно или глина во боја за да изгледа пострашно, да ги уплаши непријателите, а подоцна со откривањето на огнот, го користел јагленовиот прав помешан со глина за да се исцрни. Првобитниот човек веројатно шминката повеќе ја користел за камуфлажа додека ловел и да се направи пострашен одошто е во борбата со непријателите.

Шминката за разубавување почнала да се користи пред 6 000 години во древниот Египет, за што сведочат и сликите по ѕидовите на внатрешните простории на пирамидите. Освен жените, во древен Египет се шминкале и мажите, кои нанесувале јагленов прав на очните капаци, посебно нагласувајќи го горниот очен капак.

 

Древните Персијки почнале да користат к’на, со која ги бојадисувале косата и лицето, а Римјанките користеле јаглен за да ги нагласат очите, црвенило за усните, а со креда го избелувале лицето.
Во 17. век, во желбата да изгледаат поубави, жените користеле пудра која содржела арсен, кој бил причина за смртта на многу сопружници и љубовници.
Шминката била неизбежен дел од лицето на артистите. Некогаш во недостаток на артистки, мажите биле принудени да толкуваат женски улоги, но за да ја воведат публиката во својата улога и да изгледаат поубедливо, користеле шминка, руменило за усните и ставале перика.
Со помош на шминката во театарот и повозрасните артисти толкувале улоги на помлади или обратно - со нејзина помош  помладите можеле да добијат изглед на постари од она што се.
Филмот е речиси незамислив без употреба на шминка, зашто со нејзина помош се менува тенот на лицето (може да се затемни, осветли или да се зарумени), да се прикријат недостатоците, деформитетите, да се покријат борите, да се нагласат очите или усните...

Консултиран материјал: Кратка историја на шминката

ТРИБИНА- Филмот и театарот во образовниот процес кај младите

Во петокот (08.02.2013) , во малата сала на некогашниот Дом на АРМ, со почеток во 19.00, се одржа трибина во организација на Младинскиот совет и Тивериополската филмска алијанса на тема Филмот и театарот во образовниот процес кај младите. На трибината беа поканети наставниците по Македонски јазик и членовите на драмските, новинарските и другите литературни секции.
На присутните им се обратија, (покрај организаторот), Зоран Узунов, инспектор за обраование, кој долги години ја водеше Секцијата за филм во склоп на Домот на народна техника. Узунов се наврати на времињата, кога таму се правеле првите чекори во светот на филмот, оној аматерскиот... на ентузијазмот со кој се работело најпрво со (ленти) осмици, а потоа и со шеснаесетки, кога филмовите се праќале на развивање во Германија, па се чекало по петнаесетина дена. Како резултат на активноста на таа секција се неколкуте филмски режисери, меѓу кои и Горан Тренчовски и сегашниот  интернационален фестивал за документарен и краток филм - АСТЕРФЕСТ.
Од името на Тивериополската филмска алијанса на присутните им се обрати Горан Тренчовски, кој зборуваше за своите искуства како вработен режисер во повеќе редакции на МРТВ и нагласи дека во недостаток на киното Балкан, кое беше култно место, младите се препуштени на содржините на интернетот и многу малку знаат за светот на филмот. Тој даде ветување дека ќе се потруди да донесе вредни филмови од Кинотеката на Македонија, кои не подлежат на авторски права, за да можат младите луѓе да се запознаат со некои вредни остварувања. Тренчовски потсети дека освен МРТВ , како јавен сервис, останатите комерцијални телевизии не продуцираат едукативна програма, а за некакви филмски остварувања и да не зборуваме.
Гостинот од Скопје, предавач на Универзитетот ЕСРА, рече дека интернетот е полн со клипчиња, нестручно и невкусно сработени, зашто децата и нема кој да ги упати во светот на филмот. Професорите по македонски јазик оние десет часа по Медиумска култура којзнае и дали ги работат, зашто ги чувствуваат како товар во недостаток на стручни познавања и литература од областа на филмот, па предложи во иднина, во средните училишта, да се воведе предмет Филмска уметност, кој ќе го предаваат филмски режисери, а не приучени или тотално незаинтересирани наставници.

Дисеминација

Денес, во просториите на ООУ „Даме Груев“ во Куклиш, ние од тимот за меѓуетничка интеграција, одржавме дисеминација за колегите од одделенска настава. Семинарот започна во 9.00 часот, а ние од тимот стигнавме еден час порано заради неопходните подготовки, (проверка на исправноста на техниката, која веќе беше поставена претходниот ден), како и адаптација во просторот.

Проектот за меѓуетничка интеграција во  образованието е проект на USAID во Македонија, што го спроведува Македонскиот центар за граѓанско образование,  обуката е подготвена од страна на Центарот за човекови права и разрешување  конфликти, како партнерска организација, а е поддржан и од владата на Република Македонија. Проектот ќе трае до 2015 година.

Мене, како на прв презентер, ми припадна честа да ги поздравам присутните и да им посакам успешна работа на семинарот... а се разбира и да ја разбијам почетната трема.

На семинарот,покрај колегите учесници на семинарот, со своето присуство не удостоија и госпоѓата Лиле Арсова, училишен психолог од Кочани, инаку ментор на нашиот тим и господинот Блерим Јашари, претставник на НВО ЛОЈА од Тетово - во улога на мониторинг.

Мојот дел од работата на семинарот се однесуваше на воведните активности и правењето разлика меѓу мултикултурно и мултиетничко интегрирано образование.

 Следниот презентер, нашиот колега - Александар Костадинов, иако млад по возраст, делуваше многу искусно и зрело.

По првата кафе-пауза, работата на семинарот продолжи со презентацијата на нашиот колега Костадин Трајков, кој многу сериозно и одговорно му пристапи на семинарот.

Како времето одминуваше, се потврди дека ние, членовите од тимот за меѓуетничка интеграција добро сме се подготвиле, секој од нас сериозно ја сфатил работата и функциониравме како вистински тим кој добро се познава, а атмосферата беше кооперативна.

На крајот, откако успешно ја завршивме работата, следуваше заедничка фотографија и средување на впечатоците... Утре, не чека нов предизвик со колегите од предметна настава, но воопшто не се сомневам во квалитетите на нашиот тим и однапред знам дека одлично ќе се претставиме.

СЕМИНАР ЗА МУЛТИЕТНИЧКА ИНТЕГРАЦИЈА

На 12. и 13. ноември, во хотелот Порта во Скопје, со дел од моите колеги и еден претставник на родителите,( инаку претседател на УО) на ООУ „Даме Груев“- Куклиш, учествував на семинарот за Мултиетничка толеранција, во организација на USAID.

На семинарот, покрај нашето училиште, учествуваа и претставници на училиштата во Кукуречани, Шипковица, Бутел и едно училиште во Тетово. Со нас беа и претставници на Општина Струмица кои го следеа и учествуваа во работата на семинарот.

Откако секој од учесниците на семинарот се претстави, што во некоја рака беше меѓусебно запознавање, се премина на првата точка од работата - Какво мултикултурно/мултиетничко општество сакаме. Денес, тешко да се најде држава во светот, во која живеат претставници само на еден народ или само на една култура. Македонија, поради својата местоположба на Балканскиот Полуостров, а со оглед и на историското минато, во некоја рака е мост меѓу истокот и западот. Секоја од културите оставила свои белези, а луѓето научиле да живеат едни покрај други... секој негувајќи го своето, но и почитувајќи го „туѓото“, она различното.

Се правеа споредби со состојките за салата (домати, пиперки и кромид), кои измешани заедно даваат нов квалитет - шопска салата, а притоа секоја од состојките го задржува својот изглед, форма, боја, вкус... но е дел од нешто ново. Притоа, се заборави или намерно се изостави зејтинот, кој треба да биде сврзувачко ткиво, за салатата да биде комплетна. И во едно такво мултикултурно/мултиетничко општество, кон кое тежнееме и кое беше целта на семинарот, за да луѓето меѓусебно се почитуваат и комуницираат, потребно е зејтин - јазик на кој претставниците на етничките заедници меѓусебно ќе комуницираат. Се спомна дека наша заедничка цел е нашите деца во иднина да одат во исти училишта, во исти а не во различни смени. Таму заедно да учат, да се почитуваат а надвор од училиштето да се дружат и меѓусебно да се помагаат.

Само општество, во кое поединците од различни конфесии, култури и етноси, меѓусебно се познаваат, се почитуваат, едни на други се потираат и живеат едни со други, а не едни покрај други, е среќно општество и има иднина.

Успешно спроведена акцијата МАКЕДОНИЈА БЕЗ ОТПАД

Денес (6.10.2012) учениците од ООУ „Даме Груев“ во Костурино се одзваа на акцијата МАКЕДОНИЈА БЕЗ ОТПАД и со своите активности придонесоа за почиста животна средина, за почиста Македонија.

 

 

Ние на ЅВОН

 На 29. мај, со дел од учениците, се најдовме во студиото на МРТВ од каде во живо се пренесува емисијата за деца ЅВОН. Повод за нашето гостување, беа нашите активности околу ЕКО-проектот - Здрава храна за детство без мана, кои беа спакувани во клипче, прикачени на YouTube и објавени на блогот Partikopolis. Некој го видел клипчето и не препорачал кај Анета од Ѕвон, сметајќи дека тоа треба да биде видено од поширока публика.  Понудата од наша страна беше веднаш прифатена, а датумот прецизиран.
 Децата пројавија живо интересирање за учество во емисијата и почнаа да се самоорганизираат. Група седмоодделенци од Куклиш одбрале скеч, си ги поделиле улогите и ме викнаа на проба. Моите од осмо во Костурино веќе имаа готова точка и беше доволно да пробаат повремено за да не го заборават текстот. Читањето на пораките од Еко-кодексот (на македонски и англиски) веќе претставуваше интересна, готова точка. Желба за масовно учество преку фолклорна секција имаше и во Куклиш и во Костурино, но Костурани беа во предност... тие го имаа пензионираниот Милков Ристо, костуранец, кој дваесет години поминал во Танец, а веќе една година се обидуваше да издејствува просторија од училиштето и своето искуство да им го пренесе на  младите генерации од селото. Бараше просторија , во која ќе работи со децата. По низа перипетии, успеал да издејствува просторија од Домот во Костурино и пробите започнале.
Обидот за формирање фолклорно друштво во Куклиш се беше изјаловил или одложил за подоцна, па децата бараа начин за себепретставување. Знаеја дека се’ она што визуелно може да се претстави, а ги афирмира децата и нивните вештини и способности, може да се најде пред камерите во студиото. Сликањето на стаклени шишиња со витражни бои, на некој начин беше наша специјалност. Редовно, веќе неколку години, децата од нашето училиште, на продажната добротворна изложба пред Велигден, се претставуваа со свои слики на шишиња. Одлучивме група ученици, цело време, додека трае емисијата, да сликаат на шишиња.

На 29.05. точно во 9.55 бевме пред зградата ма МРТВ. Учениците почнаа да слегуваат од автобусот на ТА Атлантис,( кои ни беа спонзори за патувањето),кога ми заѕвони мобилниот и гласот на Анета ме праша - каде сме? Во холот на МРТВ веќе не презеде организаторот и не’ одведе пред студиото. Времето за подготовки пред почнувањето на емисијата беше кратко...

Кога седнав на столчето, почувствував страшна жед... јазикот ми се исуши. Посакав да побарам вода...но времето иташе. Емисијата секој момент требаше да започне. Во рацете држев три парчиња од мојата книга - Жива душа, две од нив требаше да бидат подарени на двајца гледачи кои ќе се јават за време на емисијата, а третата и’ ја ветив на Анета, уредничката на Ѕвон.

Со нас, во студиото се и Балетско студио од Тетово... Емисијата стартува и се’ оди според одредена минутажа. Водителките иако млади, делуваат искусно. Анета е веќе искусен уредник. Народните носии им стојат прекрасно на девојчињата.

Децата, иако возбудени, одлично го кажуваат текстот... делуваат сигурно. Тоа ми прави да делувам спокојно, зашто сум сигурен дека добро ќе се претстават. Пред почетокот им дадов кратки совети да делуваат тимски... никој освен нив не го знае текстот. Ако некој се збуни или погреши, нека тера понатаму. Ако застане, друг да го потсети, да му шепне или гласно во форма на прашање... битно е да се истера до крај без да сетат другите. Знам дека ако јас им делувам исплашено, мојот страв ќе се префрли и на нив и се’ ќе пропадне.Емисијата тече во најдобар ред... како времето одминува, децата навикнуваат на амбиентот и тремата исчезнува. Мојот дел пред камерите завршува и јас се селам зад камерите, каде е поудобно.

Таму ме пречекуваат колегите Перо, Јагода и Соња.

 

Последни се играорците. Тие ги прават последните подготовки... расположени се.

 Со нив, за спомен се слика и нивниот кореограф - Ристо Милков.

Со сплетот завршува и емисијата... ни олеснува и нам. Ми приоѓа Анета и ми честита за добрата организација. Ги пофалува  квалитетот на точките, децата, нивната одговорност и доброто однесување пред и зад камерите и следува нова покана за втората половина на септември... децата се пресреќни и горди на себе. Самодовербата кај секого од нас расте.

Ја напуштаме зградата на МРТВ со убави спомени и желби за ново, поквалитетно претставување.